ต้นกำเนิดการเกิดลู่วิ่งไฟฟ้าจนถึงปัจจุบันนี้

ลู่วิ่งไฟฟ้านั้นถือว่าเป็นหนึ่งอุปกรณ์ยอดฮิตสำหรับการออกกำลังกายในร่มทีมีแพร่หลายตามบ้านและฟิตเนสแทบจะทั่วโลก เนื่องจากความสะดวกสบายในการใช้งาน แต่รู้หรือไม่ว่ากว่าจะเป็นลู่วิ่งไฟฟ้าที่พวกเราเห็นๆ กันทุกวันนี้ หลังจากสงครามนโปเลียนจบสิ้นลงบรรดาประเทศต่างๆ ในยุโรปทั้งฝ่ายแพ้และชนะนั้นถือว่าอยู่ในสภาวะขาดแคลนไม่ต่างกัน ทุกประเทศจึงต้องการการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่และสิ่งที่จำเป็นสำหรับการฟื้นฟูนั้นคือแรงงานและเครื่องจักร จึงมีผู้ประดิษฐ์เกิดขึ้นมากมายในยุคนั้นและเร่งแข่งขันกันประดิษฐ์เครื่องทุ่นแรงออกมาขายกันเป็นจำนวนมาก

หนึ่งในนั้นคือ Sir William Cubitt ขุนนางชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์เครื่องจักรมาตัวหนึ่งสำหรับใช้ในโรงงานผลิตข้าวโพดบด ซึ่งปกติแล้วถ้าใช้แรงงานมนุษย์ทำนั้นจะได้สินค้ามาเพียง 20% แต่ทว่าเมื่อใช้เครื่องที่ Sir William Cubitt ประดิษฐ์มานั้นผลผลิตที่ได้เพิ่มขึ้นมาถึง 60% เลยทีเดียว

เจ้าเครื่องที่ว่านั้นก็คือ วงล้อปั่น ที่มีรูปร่างคล้ายกับบันไดแต่เป็นวงล้อ วิธีการใช้งานก็คือจะให้คนงานเดินขึ้นบันไดเพื่อให้วงล้อหมุนและขับเคลื่อนกลไกการทำงานของเครื่องบดข้าวโพด ซึ่งโรงงานแห่งนี้นั้นจะเดินเครื่องถึงวันละไม่ต่ำกว่า 12 ชั่วโมง ซึ่งโรงงานแห่งนี้มีสายสัมพันธ์อันดีกับเจ้าหน้าที่บ้านเมืองจึงสามารถที่จะนำนักโทษที่ต้องโทษมาใช้งานได้ฟรีๆ เสียก็เพียงค่าอาหารถูกๆ เลี้ยงพวกเขาวันละ 2 มื้อเท่านั้น

เจ้าเครื่องนี้แม้ว่าจะช่วยให้กิจการเจริญรุ่งเรืองแต่ทว่ากับนักโทษที่ถูกเกณฑ์มาให้ทำงานนั้นมันช่างแตกต่างกัน นักโทษจะต้องเดินขึ้นบันไดไม่ต่ำกว่าวันละหกชั่วโมงโดยได้หยุดพักทุกๆ 3 ชั่วโมง มีผู้คำนวณไว้ว่า ทุกๆ วันนักโทษจะต้องเดินเป็นระยะทาง 8.6 กม. นอกจากนี้ถ้าเหนื่อยหรือว่าไม่ไหวขณะที่กำลังเดินเครื่องนั้น นักโทษจะไม่มีสิทธิ์หยุดเพราะเมื่อใดที่หยุดเดินนักโทษก็จะถูกเหวี่ยงออกไปได้รับบาดเจ็บทั้งศีรษะร้าว แขนขาหักกันเป็นจำนวนมาก

ในปี 1898 เจ้าเครื่องนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงให้เป็นลู่วิ่งสำหรับการออกกำลังกายของเหล่าผู้ดีมีเงินในอังกฤษที่ไม่มีเวลาว่างออกไปวิ่งนอกบ้านตั้งแต่นั้นมา ดังนั้นใครที่วิ่งอยู่บนลู่วิ่งไฟฟ้าในปัจจุบันแล้วรู้สักว่าทรมานก็ไม่ต้องแปลกใจ เพราะต้นกำเนิดของมันก็มาจากการทรมานนั่นเอง